Moniek van Keulen

19 jaar, 26 juni 1993 - 15 april 2013

 

je laat mijn handen los

 en slaat je ogen neer

je spreekt het vonnis langzaam uit

je wilt niet meer

ik zou iets willen zeggen

maar ik mis gewoon de kracht

nu je ogen niet meer blauw zijn

maar zo donker als de nacht 

Moniek van Keulen † 15 april 2013
 

Uitvaart

Rouwkaart bekijken

Datum: 22-04-2013

Moniek is overgebracht naar Uitvaartcentrum Klopper & Kramer, Salvador Allendelaan 5 te 's-Hertogenbosch. U mag haar bezoeken op vrijdag 19 april van 17.00-18.30 uur.


Wij nemen afscheid van haar op maandag 22 april om 10.30 uur in de Wederkomstkerk, Rijnstraat 20 te 's-Hertogenbosch. Daarna zal zij worden begraven op de begraafplaats Onsenoort, Mortelweg 2 te Vlijmen / Nieuwkuijk.



Naar de uitvaartpagina
 

Reacties

| 928 reacties

I know your in heaven, dancing wild and free, but there's so much more you should be here to see. So many things i never got to say, because i never thought that you would go away. When I see you again, I'll tell you that you were wrong, and how much I've missed you each day that you are gone. I miss our times together. 4 years ago today.. ❤🦋

Nikki van Keulen - 15-04-2017 13:50

Rouw, een klein woord, maar met een grote impact
Rouw, waarbij de moed vaak in je schoenen zakt
Rouw, iedereen krijgt ermee te maken
Rouw, maar als het jezelf overkomt , zijn het hele andere zaken
Rouw, 4 jaar geleden begon het voor mij
Rouw, ineens leek mijn (veilige) wereld voorbij
Rouw, ik leek er niet doorheen te komen
Rouw, tranen die maar bleven stromen
Rouw, alleen maar dat diepe, intense verdriet
Rouw, al het andere zag ik het eerste jaar echt niet
Rouw, je dochter verliezen , het kan niet waar zijn
Rouw, wat was mijn wereldje ineens klein
Rouw, geloof niet dat ik mezelf ooit zo machteloos heb gevoeld
Rouw, kan toch niet waar zijn dat je dit zo hebt bedoeld
Rouw, je hoort dat je het moet gaan accepteren
Rouw, je denkt:krijg toch allemaal de kleren
Rouw, boosheid op mezelf en iedereen
Rouw, met veel lieve mensen bij me toch zo vaak alleen
Rouw, je wil zo graag verder met je leven
Rouw, je leert om dit grote gemis daarin te verweven
Rouw, dat enorme, grote gemis
Rouw, waardoor je leven zo totaal anders is
Rouw, zo vaak wil ik je even bellen
Rouw, en je vanalles vertellen
Rouw, weten dat dit nooit meer zo zal zijn
Rouw, vaak is mijn wereld nog steeds klein.
Rouw, maar op een dag toch weer die lach op mijn gezicht
Rouw, niet alles is meer donker, gelukkig zie ik ook weer het licht
Rouw, maar staande bij jouw graf
Rouw, vraag ik mezelf nog steeds iedere keer af
Rouw, wat had ik toch voor je kunnen doen!!
Rouw, op die 15 april 2013, toen.........

Love you, mama xx

Mama - 15-04-2017 00:02

Lieve moniek
Bijna vier jaar zonder jou
Hoe zijn wij verder gegaan
Steeds was jij in gedachten
Goede herinneringen en weinig slechte.
Je telefoontjes je giechel lachje ja gewoon alles.
Meisje ik hoop dat je nu gelukkig bent.
Ik mis je steeds meer
en denk heel veel aan jou
Zie je veel voor me en kijk nog steeds naar je uit
Dan denk ik is zij het
Wat weer op een teleurstelling uit loopt natuurlijk.
Oh meisje wat mis ik je toch en dat zal nooit veranderen
Love you xxxx
is zij het

Oma cor - 10-04-2017 18:28

Voor ik verder ga, en dat je me vergeet.
Wil ik dat je weet,

Ik heb genoten, genoten, genoten van je liefde, je vriendschap en van jou.

Ik heb genoten, genoten, genoten van je liefde, je vriendschap en van jou. 🦋⭐️

Nikki - 26-12-2016 11:46

We only part to meet again.. ❤️

Mis je lieverd!

Nikki - 22-11-2016 22:29

Lieve schat

26 juni 1993: jouw geboortedag die ik nooit zal vergeten
Iedereen mocht van jouw geboorte weten.
Vergeet nooit het moment dat je in mijn armen lag
En ik jou voor de eerste keer zag....
Jouw mooie ogen, bolle wangetjes en jouw lichtrode haar
Na anderhalf uur was jij al daar....
26 juni 1995: helblauwe ogen , mooie krulletjes en een brede lach,
Deze verdween toen je jouw verjaardagsjurk zag....
Twee jaar en al een echte eigen wil,
"Wil ik niet aan" zei je onder luid gegil.
Wat ik ook deed of probeerde , niks kon jouw idee omkeren
Een andere jurk dan maar,
En zo werd het een leuk, gezellig druk feest, zoals ieder jaar.
26 juni 1997: vier jaar en het schoolleven begon,
Ik heb je het slapen 's middags af moeten leren , want dat is iets wat je heerlijk kon.
Al snel at er regelmatig iemand mee of kwam spelen,
Want altijd was jij omringd door velen.
Streetdance,paardrijden,tennissen en voetballen,
In alles was je gedreven en wilde je knallen
26 juni 2005: 12 jaar en naar het st.Janslyceum, waar bleef de tijd
Jij werd echt een grote tienermeid,
Met alle leuke en minder leuke dingen van het puberleven,
Maar ik zou er nu alles voor geven..........!!
Hier werden vriendschappen voor het leven gesloten,
En we moesten regelmatig naar school op hoge poten....
Want jouw mondje stond niet snel stil,
En ook daar toonde je jouw eigen wil....
Je eerste baan,je diploma, vele vriendinnen en je eerste vriend
Het vele lachen en de tranen die je hebt gegriend
26 juni 2011: 18 jaar en werken in Spanje de dag erna,
"Mam, vind je het goed dat ik 8 weken wegga?"
Het waren lange weken, waarin ik zag dat je genoot,
En ineens was mijn kleine meisje "echt" groot.,
Feesten in Spanje, PSV, studeren,stappen met je broer en werken in de kroeg
Vaak van in de middag tot in de morgen vroeg
Van een pubermeid groeide je naar een zelfstandige vrouw
Had ik toen maar vaker gezegd hoeveel ik van je hou.
Je wilde een eigen leven en ging uit huis
En je kamer op Korvel werd je thuis.....
Ook kwam je regelmatig "thuisthuis"
Samen koken, praten en hangen voor de buis
26 juni 2016: 23 zou je zijn geweest,
Maar voor het vierde jaar zonder feest.....l
Wel met famille, vriendinnen en een borrel op jou,
Oh meisje wist je maar hoeveel ik je mis en van je hou !!
Al 38 maanden staat mijn leven regelmatig stil,
15-4-2013 toonde je voor het laatst je eigen wil :-(

Miss and love you, mama !!! Xx

Mama - 26-06-2016 02:18

 
Voeg een reactie toe
 alle velden zijn verplicht
 
Naam
E-mail
Bericht
 
 
Moniek van Keulen

Welkom

Ter nagedachtenis aan onze dochter, zusje, schoonzusje, kleindochter en ga zo maar door. Maar één woord telt voor een ieder; VRIENDIN. Want dat is en blijft Moniek voor ons allemaal. 

Daarom willen wij iedereen de kans geven om deze pagina te gebruiken om er z'n ding achter te laten. En zo de herinnering aan ons Mo levend te houden, troost te geven, maar vooral om troost te zoeken bij elkaar.

Een herinnering kan bestaan uit een woord, maar ook een foto of een anekdote uit het leven van Moniek.....



Wil je foto's toevoegen op deze gedenkplaats? Mail ze dan naar mark.van.keulen@hotmail.com